به گزارش حیات به نقل از فارس، در چشم‌انداز پیچیده نبردهای قرن بیست‌ویکم، برتری هوایی تنها به معنای در اختیار داشتن جنگنده‌های نسل پنجم نیست و توانایی سلب این برتری از دشمن از طریق شبکه‌های پدافندی هوشمند، نقشی تعیین‌کننده یافته است. در این میان، صنایع دفاعی چین با معرفی و توسعه مداوم سامانه پدافند هوایی دوربرد HQ-9B (هونگ‌چی-۹ بی)، نشان داده‌اند که از دوران مهندسی معکوس سیستم‌های روسی عبور کرده و به بلوغی مستقل در طراحی سیستم‌های پیچیده راداری و موشکی دست یافته‌اند. سامانه HQ-9B که امروزه به عنوان ستون فقرات شبکه یکپارچه پدافند هوایی چین عمل می‌کند، از منظر فناوری محوری، یک جهش تصاعدی نسبت به نسل‌های پیشین خود محسوب می‌شود و مستقیماً پلتفرم‌های اثبات‌شده‌ای نظیر پاتریوت PAC-3 آمریکایی و اس-۴۰۰ روسی را به چالش می‌کشد.
طراحی پیشران و رهگیری در لایه‌های فوقانی جو

در تحلیل فنی سامانه HQ-9B، نخستین مولفه‌ای که جلب توجه می‌کند، مهندسی پیشران و مدیریت انرژی جنبشی موشک است. این موشک با طول تقریبی ۶.۸ متر و وزنی در بازه ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلوگرم، به یک موتور سوخت جامد دو مرحله‌ای پیشرفته مجهز شده است. شیمی پیشرانه در نسخه B بهینه‌سازی شده تا سرعت موشک را به بیش از ۴ ماخ (فراتر از سرعت صوت) برساند و پایداری سوزش سوخت را برای رسیدن به برد عملیاتی خیره‌کننده ۳۰۰ کیلومتر تضمین کند. این برد، نسبت به نسخه پایه HQ-9A که تنها ۱۵۰ کیلومتر برد داشت، یک ارتقای صد درصدی را نشان می‌دهد.
رسیدن به سقف پروازی ۵۰ کیلومتری به این معناست که HQ-9B می‌تواند اهداف آئرودینامیک را در استراتوسفر، جایی که غلظت هوا بسیار پایین است و مانورپذیری به سطوح کنترل آئرودینامیکی و رانش هدایت‌شونده وابستگی شدیدی دارد، با موفقیت رهگیری کند.

در تحلیل فنی سامانه HQ-9B، نخستین مولفه‌ای که جلب توجه می‌کند، مهندسی پیشران و مدیریت انرژی جنبشی موشک است. این موشک با طول تقریبی ۶.۸ متر و وزنی در بازه ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلوگرم، به یک موتور سوخت جامد دو مرحله‌ای پیشرفته مجهز شده است. 
شیمی پیشرانه در نسخه B بهینه‌سازی شده تا سرعت موشک را به بیش از ۴ ماخ (فراتر از سرعت صوت) برساند و پایداری سوزش سوخت را برای رسیدن به برد عملیاتی خیره‌کننده ۳۰۰ کیلومتر تضمین کند. این برد، نسبت به نسخه پایه HQ-9A که تنها ۱۵۰ کیلومتر برد داشت، یک ارتقای صد درصدی را نشان می‌دهد. 
رسیدن به سقف پروازی ۵۰ کیلومتری به این معناست که HQ-9B می‌تواند اهداف آئرودینامیک را در استراتوسفر، جایی که غلظت هوا بسیار پایین است و مانورپذیری به سطوح کنترل آئرودینامیکی و رانش هدایت‌شونده وابستگی شدیدی دارد، با موفقیت رهگیری کند.
هوشمندی و خودمختاری، گذار به جستجوگرهای رادار فعال

بزرگترین تحول تکنولوژیک در پیکربندی HQ-9B، تغییر رویکرد در سیستم هدایت فاز نهایی موشک است. سامانه‌های پدافندی سنتی غالباً به روش هدایت راداری نیمه‌فعال متکی هستند؛ جایی که رادار درگیری روی زمین باید تا لحظه اصابت موشک، هدف را با امواج خود روشن نگه دارد. این امر، رادارهای زمینی را به شدت در معرض شناسایی و حمله موشک‌های ضدتشعشع دشمن قرار می‌دهد.

طراحان چینی در نسخه B، با الگوبرداری از پیشرفته‌ترین طرح های غربی و روسی، یک جستجوگر رادار فعال کوچک‌سازی شده را در دماغه موشک تعبیه کرده‌اند. موشک پس از شلیک، بخش اعظم مسیر را با استفاده از سیستم ناوبری اینرسی  و به‌روزرسانی‌های داده‌ای  از رادار کنترل زمینی طی می‌کند اما در فاز نهایی و در فاصله چند ده کیلومتری هدف، موشک رادار داخلی خود را روشن کرده و به صورت کاملاً خودمختار و شلیک کن و فراموش کن به سمت هدف یورش می‌برد. 
این فناوری، بار پردازشی رادار کنترل آتش زمینی را به شدت کاهش داده و به سامانه اجازه می‌دهد تا به طور همزمان با تعداد بسیار بیشتری از اهداف درگیر شود، در حالی که رادار زمینی می‌تواند برای جلوگیری از شناسایی شدن، تغییر موقعیت داده یا خاموش شود.

سپر ضد بالستیک و نبرد الگوریتم‌های پردازشی

رهگیری موشک‌های بالستیک تاکتیکی و موشک‌های کروز پنهان‌کار، نیازمند قدرت پردازش سیگنال فوق‌العاده بالایی است. اهداف بالستیک با زوایای تند و سرعت‌های هایپرسونیک شیرجه می‌زنند، در حالی که موشک‌های کروز با پرواز در ارتفاع بسیار پایین  از پدیده درهم‌ریختگی امواج راداری ناشی از سطح زمین  سوءاستفاده می‌کنند.
سامانه HQ-9B به رایانه‌های کنترل آتش با پردازنده‌های نسل جدید مجهز شده است که از الگوریتم‌های پیشرفته فیلترینگ و هوش مصنوعی برای تفکیک بازتاب‌های راداری واقعی از نویزهای محیطی استفاده می‌کنند.

رادار آرایه فازی فعال این سامانه، با قابلیت اسکن الکترونیکی فوق‌سریع، می‌تواند در کسری از ثانیه هزاران پرتو راداری را برای کشف، رهگیری و قفل روی اهدافی با سطح مقطع راداری بسیار کوچک هدایت کند. این یکپارچگی حسگرها و نرم‌افزار، HQ-9B  را از یک موشک صرفاً ضد هواگرد، به یک سپر دفاع موشکی همه‌جانبه تبدیل کرده است.
تغییر موازنه در بازارهای تسلیحات جهانی

از منظر ژئوپلیتیک فناوری، بلوغ HQ-9B تنها یک دستاورد داخلی برای ارتش چین نیست. نسخه صادراتی این سیستم که با کد HQ-9BE و گاهی FD-2000B شناخته می‌شود، به ابزاری قدرتمند برای دیپلماسی دفاعی پکن تبدیل شده است. صادرات این سیستم پیشرفته به کشورهایی نظیر پاکستان، ترکمنستان، ازبکستان و الجزایر، نشان می‌دهد که چین موفق شده است انحصار سنتی سامانه‌های پاتریوت آمریکا و اس-۳۰۰/اس-۴۰۰ روسیه را در بازار پرسود پدافند هوایی دوربرد بشکند.

ارائه فناوری رادار فعال و توان ضد بالستیک با قیمتی به مراتب رقابتی‌تر نسبت به نمونه‌های غربی، همراه با عدم وجود محدودیت‌های سیاسی پیچیده در فروش، HQ-9BE  را به گزینه‌ای جذاب برای کشورهای در حال توسعه تبدیل کرده است.

در نهایت، چین بازیگر جدید بازار پدافند هوایی

در نهایت، بررسی کالبدشکافانه فناوری‌های به کار رفته در سامانه پدافند هوایی HQ-9B نشان می‌دهد که این پلتفرم نمایانگر تلاقی موفقیت‌آمیز علوم مواد، پیشرانه‌های جامد، میکروالکترونیک و الگوریتم‌های پردازشی است.
گذار از هدایت نیمه‌فعال به خودمختاری رادار فعال، در کنار افزایش خیره‌کننده برد و توانایی پردازش در محیط‌های آلوده به جنگ الکترونیک، HQ-9B را به یکی از مرگبارترین و هوشمندترین سامانه‌های دفاع آسمان در جهان امروز بدل ساخته است.

انتهای پیام//